“ ซิ่นหัวแดงตีนแดง ”

 

        “ ซิ่นหัวแดงตีนแดง ” หรือ “ ซิ่นตีนแดง ” หรือ “ ซิ่นหมี่รวด ” ผลิตขึ้นครั้งแรกโดยช่างฝีมือทอผ้าในคุ้มของพระยาเสนาสงคราม ( เจ้าเมืองคนแรกของอำเภอพุทไธสง ) แถวบ้านหนองหัวแฮดและในบ้านโนนหมากเฟือง ( บ้านศรีษะแรตและบ้านมะเฟืองในปัจจุบัน ) เมืองพุทไธสง เมื่อประมาณ ๒๐๐ ปีมาแล้ว เป็นผ้าซิ่นที่กลุ่มคนเชื้อสายลาวเป็นผู้ประดิษฐ์คิดค้นขึ้น อ่านเพิ่มเติม...

วัดหงษ์

 

วัดหงส์  บ้านศีรษะแรดเป็นวัดเก่าทีมีตำนานเล่าขานในสมัยก่อน ท่าวปากนาท้าวเหล็กสะท้าน ท้าวไกรสร เสนาบดีเมืองสุวรรณภูมิ(ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดมหาสารคาม)ซึ่งเป็นคนไทยเชื้อสายลาวพร้อมด้วยบริวาร ชอบเข้าป่าล่าสัตว์ในเขตลุ่มน้ำพังชู ตลอดไปจนถึงลุ่มน้ำชี (ในเขตจังหวัดชัยภูมิ) วันหนึ่งทั้ง 3 คน ได้ยิงนก อ่านเพิ่มเติม...

พระยาเสนาสงคราม

 

พระยาเสนาสงคราม ประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง คือ ในปลายสมัยกรุงธนบุรี พระเจ้ากรุงธนบุรี ทรงมีรับสั่งให้พระยาจักรีทหารเอกคู่ใจ กรีฑาทัพไปปราบศึกที่นครเวียงจันทร์ โดยมีเพี้ยศรีปาก เพี้ยเหล็กสะท้อน เพื้ยไกรสรเสนา ร่วมไปในกองทัพด้วย พร้อมทั้งได้เกณฑ์ชายไทยจากบ้านโนนหมากเฟือง (บ้านมะเฟืองในปัจจุบัน) บ้านหนองหัวแฮต (บ้านศรีษะแรตในปัจจุบัน) ไปร่วมรบด้วย อ่านเพิ่มเติม...

ข้าวปุ้นก้อย

 

ข้าวปุ้นก้อย เปิดขายอยู่ริมถนนสายพุทไธสง-เมืองพล ตำบลพุทไธสง อำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์ จะมีคนมาเข้าคิวรอซื้อแน่นร้านทุกวัน ซึ่งข้าวปุ้นก้อยที่พูดถึงก็คือ ขนมจีนใส่น้ำปลาร้าต้มสุกซึ่งถือเป็นอาหารยอดนิยมของคนอีสาน  อ่านเพิ่มเติม...

บ้านหนังสือชุมชนบ้านฝายโสก

 

        บ้านหนังสือชุมชนบ้านฝายโสก  ตำบลบ้านแวง  ได้จัดกิจกรรมส่งเสริมการอ่านให้กับคนในพื้นที่   หมู่  11  โดยจัดกิจกรรมอย่างหลากหลาย  เช่น  กิจกรรมส่งเสริมการอ่าน  กิจกรรมรณรงค์ยาเสพติด  กิจกรรมสอนทำขนมโดนัทจิ๋ว  กิจกรรมต้นไทรแห่งการเรียนรู้  และกิจกรรมต้นไม้คิวอาร์โค้ด  ซึ่งได้รับความสนใจและให้ความร่วมมือในการจัดกิจกรรมในครั้งนี้ อ่านเพิ่มเติม...

(ตัวอย่าง)อยากให้บ้านนี้มีแต่รัก

ชื่อผู้แต่ง  ประภาศรี  เทียนประเสริฐ
สำนักพิมพ์  โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว
ปีที่พิมพ์  2539

สรุปสาระสำคัญที่ได้จากการอ่าน
  อรวีเป็นสาวน้อยร่างโปร่งผิวขาวและเป็นลูกสาวคนเดียวของนักธุรกิจชื่อดังเธอ เกิดในครอบครัวที่มีฐานะความเป็นอยู่ดีแต่เธอไม่มีความสุขสบายดังฐานะของเธอ เลย ชีวิตของอรวีจึงเป็นชีวิตแบบหนึ่งในสังคมปัจจุบัน ตอนนี้อรวีเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เขาน้อยอกน้อยใจตลอดเวลาถ้าคิดถึงเรื่องภายในครอบครัวของเขาเพราะพ่อแม่ ของอรวีไม่เคยมีเวลาให้เขาเลยแม้แต่วันหยุดเรียนก็ยังต้องออกไปพบปะสังคมภาย นอกปล่อยให้เธออยู่บ้านตามลำพังคนเดียวไม่มีคนที่จะปรึกษาไม่มีคนคอยถามข่าว การเรียนของเขาเลย อรวีตื่นแต่เช้าออกจากบ้านเพื่อจะไปเรียนหนังสือดดยที่แม่กับพ่อของเขายัง ไม่ตื่นนอนเลยพอกลับมาถึงบ้านก็ไม่มีใครอยู่มีแต่คนใช้เพราะพ่อกับแม่ไปทำ งานกว่าจะกลับอรวีก็เขานอนแล้วชีวิตของอรวีเป็นอย่างนี้ทุกวันจนบางครั้งทำ ให้อรวีไม่อยากกลับบ้านเลยเขาไม่เคยมีความสุขเขาอยากมีชีวิตเหมือนคนปกติถึง แม้จะมีฐานะไม่ร่ำรวยแต่เขาขอแค่พ่อแม่ลูกอยู่พร้อมหน้ากินข้าวด้วยกันแค่ นี้ก็พอใจแล้ววันหนึ่งเขาไปเรียนตามปกติก็มีเพื่อนของเขาคนหนึ่งมาคุยกับอร วีบอกว่าเขาเสียตัวให้กับผู้ชายที่พึ่งรู้จักจากการไปเที่ยวพับกลางคืนอรวี ตกใจมากจากเรี่องที่ได้ฟังทำให้อรวีคิดได้ว่าไม่มีที่ไหนจะปลอดภัยและอบอุ่น เท่าบ้านของเขาเองไม่มีใครที่จะให้ความรักกับเราเท่าพ่อกับแม่

ข้อคิดที่ได้จากการอ่าน
ครอบครัวจะเป็นสุขได้ถ้าทุกคนรู้จักหน้าที่ยอมรับฟังความคิดเห็นซึ่งกัน และกันรู้จักให้อภัยไม่มีทิฐิเข้าใส่กันไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่หรือลูกต่างคน ต่างก็เป็นกระจกเงาให้กันและกันบ้านก็จะอบอุ่นด้วยไอรัก
การนำข้อคิดที่ได้จากการอ่านไปใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน
ตั้งใจเล่าเรียนไม่เที่ยวไหนตามใจชอบมีอะไรปรึกษาพ่อกับแม่

ข้อความที่ประทับใจ/ข้อคิดเห็นของนักเรียน
เนื้อหาสาระที่เน้นให้เห้นความสำคัญของสถาบันครอบครัวตลอดจนตระหนักใน ปัญหาต่างๆที่อาจมีผลกระทบต่อคนในครอบครัวโดยเฉพาะวัยรุ่นและแนวทางการแก็ป ัญหาเพื่อสร้างความรักความสัมพันธ์อันดีระหว่างสมาชิกในครอบครัว

อ่านฉบับเต็ม